PameGipedo - Πάμε Γήπεδο

Το πιο κάτω κομάτι είναι από το καταστατικό της Κ.Ο.Π. σελίδα 64 και 65 (σ.σ. Περιλαμβάνει μόνο τις παραγράφους που θεωρώ πως σχετίζονται με την υπόθεση). Μου δημιουργούνται κάποια ερωτήματα:

1) Που ακριβώς αναφέρεται πως πρέπει ο παρατηρητής να είναι παρόντας στη συνεδρία της Δικαστικής αλλιώς πέφτει η υπόθεση;

2) Αφού αναφέρεται ξεκάθαρα στη παράγραφο 11 πως "η έκθεση του παρατηρητή και του ειδικού παρατηρητή θεωρούνται απόλυτα ορθές για γεγονότα που έχουν συμβεί εκτός του αγωνιστικού χώρου" γιατί σε αυτή τη περίπτωση η έκθεση του παρατηρητή που σύμφωνα με τα ΜΜΕ "έκαιγε" συγκεκριμένη ομάδα δεν λήφθηκε καθόλου υπόψην; Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει επίσης και η παράγραφος 18.

3) Τελικά με βάση ποια προκύρηξη εκδικάζει η δικαστική; Ποιος νόμος (τον οποίο επικαλούνται κάθε φορά που εξυπηρετούν κάποιους) τους επιτρέπει να ρίξουν την υπόθεση επειδή δεν παρουσιάστηκε ο παρατηρητής;

υ.γ. Αν αντιλήφθηκα τον κανονισμό λάθος, ας μας τον εξηγήσουν οι αρμόδιοι. Ας πουν όμως μια φορά στον απλό κόσμο τη λογική των αποφάσεων τους.

Έγιναν πραγματικά τα πάντα σε ποδόσφαιρο και καλαθόσφαιρα χθες. Η Δικαστική Επιτροπή Αποέλ (με συγχωρείτε Κ.Ο.Π.) και η Έθα φρόντισαν να κάνουν τη νύκτα πραγματικό όργιο. Ειδικά η Δικαστική και το Αποέλ μας θύμησαν για άλλη μια φορά ότι πολύ δύσκολα μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει αν η πιο βρώμικη ομάδα στην ιστορία είναι το ποδοσφαιρικό ή το καλαθοσφαιρικό Αποέλ.

Μια πραγματικά περίεργη απόφαση, που έρχεται σε αντίθεση με το ίδιο το καταστατικό της Κ.Ο.Π., έλαβε στην τελευταία συνεδρία η Δικαστική Επιτροπή.

Υπήρξαν και στο παρελθόν αποφάσεις της Επιτροπής που προκάλεσα και κρίθηκαν από τον ποδοσφαιρικό κόσμο ως άδικες, αδικαιολόγητες ή ακόμη και ελλιπής. Η τελευταία όμως απόφαση, που φαίνεται ότι λήφθηκε ελαφρά τη καρδία, ανοίγει τους ασκούς του Αίολου και κανείς δεν μπορεί πλέον να εκτιμήσει ποια θα είναι η συνέχεια.

Η αθώωση του Αποέλ και του Διονύσης Χιώτη για τα όργια που έγιναν στη φυσούνα στον αγώνα Αποέλ - Ε.Ν.Π., με το αιτιολογικό ότι ο παρατηρητής Κωμοδρόμος δεν παρουσιάστηκε στη δίκη, αποτελεί πλέον προηγούμενο. Οι οπαδοί των ομάδων ενημερώθηκαν ότι αν καταφέρουν με οποιοδήποτε τρόπο να πείσουν, ή αν θέλετε να πιέσουν, τον οποιοδήποτε παρατηρητή να μην παρουσιάστηκε στη δίκη, τότε η ομάδα τους θα αθωωθεί.
Δεν είμαι βέβαιος ότι η Δικαστική Επιτροπή σκέφτηκε αυτή τη λεπτομέρεια την ώρα που έπαιρνε την απόφαση. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι τα μέλη της Επιτροπής παρασύρθηκαν από τον ζήλο τους να εξυπηρετήσουν το Αποελ, χωρίς να αναλογιστούν τις συνέπειες.

Το παρελθόν έδειξε ότι οι Διοικήσεις, όλων των ομάδων, δεν μπορούν να ελέγξουν το σύνολο των οπαδών. Και αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό, ειδικά για τις μεγάλες ομάδες που έχουν χιλιάδες οπαδούς. Όσο για τις μικρές ομάδες, έχουν την ευχέρεια να αναθέσουν ακόμη και σε άτομα του υποκόσμου το έργο να «πείσουν» τον παρατηρητή
να μην πάει στη δίκη.

Η απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής έρχεται σε μια επικίνδυνη περίοδο, κατά την οποία καταγράφηκαν πολλά περιστατικά κατά διαιτητών, τα οποία φαίνεται ότι σχετίζονται με το ποδόσφαιρο.
Δεν είμαι μάντης κακών και ας μην βιαστούν τα μέλη της Επιτροπής να με χαρακτηρίσουν Κασσάνδρα. Εκτιμώ όμως ότι τίποτε πλέον δεν είναι όπως παλιά και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ακραίες καταστάσεις, ακόμη και για υποθέσεις που προηγουμένως δεν συζητούνταν σχεδόν καθόλου στα ποδοσφαιρικά στέκια.

Η Επιτροπή έστειλε το μήνυμα ότι αν καταφέρουν οι οπαδοί μια ομάδας να αποτρέψουν τον παρατηρητή να πάει στη δίκη, αυτόματα αθωώνεται η ομάδα και αποτρέπεται το ενδεχόμενο να της επιβληθεί η οποιαδήποτε ποινή. Στην προσπάθεια της να εξυπηρετήσει το Αποελ, η Επιτροπή υπέπεσε σε γκάφα ολκής και είναι πλέον ο ηθικός αυτουργός για ότι συμβεί.

Ακόμη όμως και στο απίθανο σενάριο που δεν συμβεί τίποτα, η Επιτροπή έχασε παντελώς την αξιοπιστία της ακόμα και στα μάτια εκείνων που μέχρι χθες ισχυρίζονταν ότι οι ομάδες πλην του Αποελ υπερβάλλουν.

Η ΚΟΠ κατηγορεί συχνά τους οπαδούς για καχυποψία και προκατάληψη. Τι πρέπει να πουν τώρα οι οπαδοί και πως θα μπορέσει η ΚΟΠ να τους πείσει ότι άδικα είναι καχύποπτοι και προκατειλημμένοι. Μπορεί να εκτιμήσει ο μεγαλομέτοχος του Αποελ κ. Κουτσοκούμνης ποιες θα είναι οι συνέπειες με την ραγδαία αύξηση της ούτω
καλούμενης προκατάληψης, από τη στιγμή μάλιστα που οι οπαδοί γνωρίζουν σίγουρο δρόμο για να αποφύγει η ομάδα την τιμωρία;

Η Δικαστική Επιτροπή οφείλει το λιγότερο να υποβάλει άμεσα ομαδική παραίτηση, πριν συμβούν ανεπανόρθωτες καταστάσεις. Από τη στιγμή που άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου, κανείς δεν μπορεί να προβλέψει ποια θα είναι στο τέλος η κατάσταση.

Μακάρι να μην έχουμε μεγάλες καταστροφές περιουσιών. Οι αποφάσεις της Επιτροπής έβλαψαν οικονομικά την ΟΜΟΝΟΙΑ σε τεράστιο βαθμό και εμείς ξέρουμε τι σημαίνει να σου κλέβουν κάτι μέσα από τα χέρια σου. Αλί και τρισαλί σ’ αυτούς που μαθαίνουν τώρα.....
CAZSTELL

Το ποδόσφαιρο είναι ένα μέσο ψυχαγωγίας για τον πληθυσμό που έχει τρομακτικές προεκτάσεις στους τομείς της κοινωνιολογίας, της ψυχολογίας της μάζας, της ατομικής ψυχολογίας, της πολιτικής, της οικονομίας, του μάρκετινγκ, του καταναλωτισμού και άλλων μεγάλων επιστημονικών-ανθρωπιστικών τομέων.

Στην Κύπρο το ποδόσφαιρο δεν αποτελεί εξαίρεση και είναι άρρηκτα δεμένο με την κυπριακή πραγματικότητα. Πόσοι από εσάς δεν γνωρίζεται ανθρώπους (ακόμα και τους εαυτούς σας) που να είναι "άρρωστοι της μάππας" και της ομάδας τους. Πόσα λεφτά και πόσος χρόνος ξοδεύεται από τους οπαδούς. Πόση χαρά, πόσα νεύρα, πόση ένταση πριν, κατά την διάρκεια και μετά από ένα παιχνίδι. Μάλιστα στην Κύπρο φαίνεται ότι η παθολογική αγάπη για το άθλημα και την ομάδα εκδηλώνεται σε μεγαλύτερο βαθμό από ότι στο εξωτερικό.

Ένα μοναδικό κυπριακό χαρακτηριστικό του ποδοσφαίρου είναι η πολιτική προέκταση, όχι του ποδοσφαίρου αλλά των σωματείων. Είναι γνωστό ότι τα σωματεία διαχρονικά, εξυπηρετούν συγκεκριμένες πολιτικές ιδεολογίες και ενίοτε συνεργάζονται με κόμματα και κοινωνικές οργανώσεις με πολιτικό χαρακτήρα. Βλέπουμε οργανωμένους φιλάθλους με ολοκληρωμένη κοινωνική θεωρητική για τη ζωή που δεν διστάζουν να εκφράσουν τις ιδέες τους και να αναλάβουν κοινωνική δράση προβάλλοντας με πράξεις. Και για να μην γενικολογούμε όλοι ξέρουμε και βλέπουμε την εθνικιστική, φυλετική ιδεολογία του ΠΑΝΣΥΦΙ αποελ και την κοινωνική, αντιφασιστική δράση της Θύρας 9 στις κερκίδες.

Φυσικά η προέκταση του συναισθήματος αυτού φέρνει διάφορους ανθρώπους κοντά στο ποδόσφαιρο. Άλλους γιατί το αγαπούν, άλλους για να εξυπηρετήσουν ευρύτερα κοινωνικόοικονομικά, πολιτικά συμφέροντα και άλλους που είναι απλά τυχοδιώκτες, θέλουν να κάνουν την αρπαχτή τους και να χαθούν στο ηλιοβασίλεμα.

Οι ιδεολογικές, πολιτικές αντιθέσεις και το πάθος των Κυπρίων για το ποδόσφαιρο, οδηγούν σε φαινόμενα πόλωσης, βίας. Ένα φαινόμενο διαχρονικό και βαθιά ριζωμένο στην καρδιά της κυπριακής κοινωνίας.

Κάθε νέος ποδοσφαιρικός παράγοντας αντιμετωπίζεται με καχυποψία πολλές φορές. Ερωτήματα όπως, ποιος είναι; Τι πιστεύει; Ποιες είναι οι προθέσεις του; Βλέπουμε επίσης ανθρώπους να αναλαμβάνουν θέσεις και υποχρεώσεις με υποσχέσεις για εξυγίανση του ποδοσφαίρου. Για ένα αδιάφθορο σύστημα, για την αντιμετώπιση της βίας και άλλα συναφή.

Ο σκοπός αυτού του άρθρου και δεν είναι να περιγράψει το ποδόσφαιρο στην Κύπρο, αλλά για να ασχοληθεί με το ποδοσφαιρικό δίκαιο και το αίσθημα του απλού, αγνού οπαδού. Του οπαδού που δεν τον ενδιαφέρει το κέρδος, τον ενδιαφέρει η ιδεολογία του, τον ενδιαφέρει να βλέπει την ομάδα του πρώτα να παίζει καλό ποδόσφαιρο και μετά να νικά και να πανηγυρίζει μαζί την νίκη και τον τίτλο αν είναι άξια. Τον άνθρωπο που το ποδόσφαιρο είναι ένα μέσο για να ξεπεράσει τα προβλήματα της καθημερινότητας και να βρει λίγη ησυχία το σαβατοκυριακάτικο απόγευμά του.

Πως να βρει όμως κάποιος γαλήνη όταν βλέπει το κυπριακό ποδόσφαιρο; Αφού είναι κοινό το αίσθημα ότι στο κυπριακό ποδόσφαιρο δεν υπάρχει δίκαιο. Δεν υπάρχει δίκαιο. Και θα το ξαναπώ: Δεν υπάρχει δίκαιο.

Η πλειοψηφία των φίλαθλων νιώθει ότι τον κοροϊδεύουν. Ότι δίνει τα λεφτά του, δίνει το χρόνο του, πληρώνει με τους φόρους του αρμόδιους για να τον κοροϊδεύουν. Και άμα υπάρχει το αίσθημα της αδικίας, οι άνθρωποι αντιδρούν, πολλές φορές βίαια και αντικοινωνικά, μη μπορώντας κάποιος να βρει διαφορετικά το δίκαιο του.

Είναι ολοφάνερο ότι η αντικοινωνική συμπεριφορά προωθείται από το αίσθημα αδικίας που υπάρχει. Αν κάποιος δεν βρίσκει το δίκαιο του από την εκτελεστική εξουσία και όταν η εκτελεστική εξουσία με διάφορους παράλογους νόμους, κανονισμούς και άλλες παρασκηνιακές αλχημείες (πάντα τα κίνητρα είναι το συμφέρον) τον αποκλείει από πόστα εξουσίας, τότε θα καταφύγει στην βία για να βρει το δίκαιό του.

Κάποιοι θα έρθουν τώρα να επιχειρηματολογήσουν ότι αυτό είναι προκατάληψη και ότι οι φίλαθλοι βρίσκουν ένα τρόπο να δικαιολογήσουν την αποτυχία της ομάδας τους και την επιτυχία της άλλης ομάδας. Άλλοι λένε ότι η βία είναι ανεπίτρεπτη κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και βαφτίζουν τους οπαδούς ανεγκέφαλους, αμόρφωτους και προβληματικούς.

Πολλοί δημοσιογράφοι θα αναλάβουν μια προσωπική σταυροφορία εναντίων της βίας και της προκατάληψης. Ότι είναι δηλαδή οι πολεμιστές που θα αλλάξουν την κυπριακή πραγματικότητα. Και ακούμε συχνά γενικές αερολογίες που δεν δυσαρεστούν κανένα. Ούτε παράγοντες ούτε σωματεία. Αν μιλήσουν για ένα λάθος του αποελ, θα το εξισώσουν με κάτι παρόμοιο από την Ομόνοια και λοιπές άλλες μισοκουβέντες.

Η πραγματικότητα είναι ότι οι ευθύνες μετατοπίζονται όλες στον κόσμο. Ναι σε αυτό τον αγνό φίλαθλο που θέλει απλά να περνά καλά. Οι υπόλοιποι είναι άγιοι. Οι παράγοντες με τα λεφτάκια τους, οι μεγαλοδημοσιογράφοι με το κοινωνικό στάτους, οι κουστουμαρισμένοι αρμόδιοι με τις υποσχέσεις και οι διαιτητές είναι άμοιροι ευθυνών. Είναι όλοι στο απυρόβλητο και πάντα οι αδικημένοι. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάποια οργανωμένα σύνολα φιλάθλων δεν ευθύνονται για την βία. Για παράδειγμα όλοι ξέρουμε την κόντρα αποελ-Λεμεσού.

Αν οι αποφάσεις ενός διαιτητή είναι άδικες. Αν οι αποφάσεις της εκτελεστικής της ΚΟΠ είναι άδικες και εταιροβαρής προς μια ομάδα.
Αν οι αποφάσεις της δικαστικής είναι εξίσου άδικες και εταιροβαρής. Όταν κάποιο (αποελ) χαϊδεύονται και κάποιοι άλλοι αδικούνται (Ομόνοια, ΑΕΛ). Όταν σε κάποιους χαρίζονται με δικαιολογίες, ενώ σε άλλους εξαντλούν την αυστηρότητα τους. Όταν κάποιοι είναι μονίμως αδικημένοι (πολύ δικαιολογημένα μάλιστα) από την διαιτησία, ενώ κάποιοι άλλοι είναι μονίμως ευχαριστημένοι. Όταν από εκτελεστικές εκλογές αποκλείονται τα μεγαλύτερα σωματεία σε εκτόπισμα στην Κύπρο μετά από εμφανές παρασκήνιο. Όταν λογικά αιτήματα απορρίπτονται (Χαλκάνωρας-Ομονοια για αλλαγή γηπέδου).

Για να γίνω συγκεκριμένος για τις πιο πάνω καταστάσεις θα χρειαζόμουν ολόκληρους τόμου που να επεξηγούν αλλοπρόσαλλες διαιτητικές, εκτελεστικές, δικαστικές ακόμα και νομοθετικές αποφάσεις (δίπλωμα Μπαγιεβιτς) μόνο για τον τελευταίο χρόνο. Για να ασχοληθώ με έρευνα για τα τεκταινόμενα τελευταίας δεκαετίας θα ήθελα να μου αποδοθεί διδακτορικός τίτλος.

Όταν όλα αυτά συμβαίνουν γιατί κανένας δεν τα καυστηριάζει; Γιατί κανένας δεν πυροβολεί ονομαστικά; Γιατί κανένας δεν κατηγορεί τον άλφα παράγοντα, τον βήτα διαιτητή ότι ενισχύει το αίσθημα αδικίας μέσα στο φίλαθλο κόσμο; Πού είναι τα άρθρα των δημοσιογράφων ενάντια στην προκατάληψη; Πού είναι η αντίδραση των "υπευθύνων"; Πού είναι η τιμωρίες; Γιατί δεν ασκείται κριτική σε οργανώσεις φιλάθλων που συστηματικά δημιουργούν επεισόδια; Πχ πανσυφι αποελ στη Λεμεσό. Γιατί δεν ασκείται κριτική σε ανακοινώσεις που πυροδοτούν το κλίμα; Όπως πάμπολες ανακοινώσεις του πανσυφι αποελ, ενώ στον αντίποδα μια ανακοίνωση που καλεί για ειρηνική συγκέντρωση της Θύρας 9 έξω από τα γραφεία της ΚΟΠ δαιμονοποιείται και στέλλεται στην δικαστική.

Πρέπει να αποδοθούν ευθύνες και σωστές τιμωρίες στους ανθρώπους που έχουν αναλάβει ευθύνη απέναντι στο ποδόσφαιρο και την κοινωνία ολόκληρη. Ο φίλαθλος κόσμος νιώθει αδικημένος, η βία οργιάζει και πρέπει να αποδοθούν ευθύνες σε συγκεκριμένα άτομα.

Ανθρώποι που εκλέγονται από την μάζα και έχουν θέσεις και ευθύνες. Ανθρώποι που δεσμεύτηκαν προσωπικά προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις είναι υπόλογοι. Η προσωπική άποψη του συγγραφέα (και της πλειοψηφίας) είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν αποτύχει. Κανένα βήμα δεν έγινε προς την αποκατάσταση του δικαίου και της εξάλειψης της αντικοινωνικής συμπεριφοράς.

Καλώ λοιπόν αυτούς τους ανθρώπους να παραιτηθούν και παρακαλώ τους αναγνώστες να κάνουν το ίδιο...

Δημήτρης